Burów to niewielka wieś na południowym skłonie Garbu Tenczyńskiego, tuż poniżej Lasu Zabierzowskiego. Rozciąga się wzdłuż doliny Burowego (Borowego) Potoku, zwanego też Balicą lub Baliczanką – tym samym, który płynie przez Balice.
Mieszkańcy: 461 stałych mieszkańców według ewidencji gminy (stan na 2 kwietnia 2024 r.).
Wąwóz Burowski – lessowy jar z zielonym szlakiem
Górną część doliny potoku tworzy Wąwóz Burowski: lessowy jar o długości około 700 m, który kończy się trudno dostępnymi, zakrzaczonymi rozłogami. W środkowej części wąwozu biją źródła Borowego Potoku. W 2014 roku wyznaczono tu okrężny, zielony szlak spacerowy. Historycznie wąwóz miał też sportową kartę: w latach 1958–1972 co roku odbywały się w nim jesienne zloty Krakowskiego Klubu Kolarskiego PTTK.
Wieś wśród borów
Nazwa wywodzi się od słowa „bór” i przez wieki występowała w formach Borow i Burow, co sugeruje, że wieś powstała wśród lasów karczowanych pod osadnictwo od wczesnego średniowiecza. W 1415 roku, jak wynika z krakowskich ksiąg sądowych, Burów razem z Balicami i Szczyglicami należał do braci Mikołaja i Jana z Ossolina herbu Topór. Wieś często zastawiano lub wydzierżawiano; do nacjonalizacji po II wojnie światowej pozostawała w kluczu balickim.
Zabytki w skali wsi
Z dawnej zabudowy zachowały się domkowa kapliczka z połowy XIX wieku z obrazem Matki Bożej Częstochowskiej, dwa drewniane domy (numery 59 i 60) z początku XX wieku, współcześnie odnowione, oraz murowany dom pod numerem 41.
Zobacz też w poradnikach: krótkie spacery i pętle w gminie, Las Zabierzowski: jary, szlaki i przyroda, skąd nazwy wsi w gminie, szlaki piesze i rowerowe w gminie.
Opracowano na podstawie opisu sołectwa w serwisie Gminy Zabierzów (zabierzow.org.pl).